Backlink kalitesi, bağlantı metni ve iç link mimarisi üzerine teknik yazılar.
Link building uzun süredir iki uç arasında sıkışıyor. Bir kesim bunu hâlâ “ne kadar çok link alırsam o kadar iyi” gibi kaba bir denklem sanıyor. Diğer kesim ise bağlantı kazanımını bütünüyle riskli görüp tamamen uzak durmayı tercih ediyor. İki yaklaşım da eksik. Çünkü link building bugün hâlâ çalışıyor, ama eskiden çalıştığı için değil; daha seçici, daha bağlamsal ve daha editoryal hale geldiği için.
İç link konusu çoğu sitede “sonradan bakarız” klasörüne düşer. Menü var, birkaç içerik birbirine bağlı, footer’da da bir şeyler duruyor; o halde sistem çalışıyormuş gibi görünür. Sorun, iç linkleme hatalarının ilk anda dramatik alarm vermemesidir. Çoğu zaman sessiz çalışırlar. Bazı sayfalar beklenenden geç keşfedilir, bazı içerikler potansiyeline rağmen güçlenmez, bazı güçlü sayfalar ise taşıdığı değeri site içine aktaramaz.
Exact match anchor uzun süre kısa yol gibi görüldü. Hedef kelimeniz neyse bağlantı metni de o olsun, arama motoru da sayfayı o sorguyla ilişkilendirsin mantığı kulağa hâlâ basit geliyor. Sorun şu: basit görünen her yöntem güvenli değildir. Exact match anchor tek başına yasaklı bir şey değil, ama yanlış yoğunlukta ve yanlış kaynaklarda kullanıldığında bağlantı profilinin en görünür risk alanlarından birine dönüşebilir.
Bir sayfanıza verilen bağlantının metni bazen anahtar kelime değildir; doğrudan markanızdır. İnsanlar “Link Stratejisi”, “linkstratejisi.com” ya da “Link Stratejisi blogu” diye bağlantı verdiğinde, bu branded anchor olarak okunur. İlk bakışta fazla basit görünebilir. Çünkü içinde ticari hedef kelime yoktur, agresif optimizasyon yoktur, doğrudan sıralama hırsı taşımaz. Ama tam da bu nedenle çoğu zaman profilin en güvenli alanlarından biri sayılır.
Bir bağlantının altı çizili kısmı küçük görünebilir, ama çoğu zaman linkin kendisinden daha fazla şey anlatır. Çünkü kullanıcı nereye gideceğini önce anchor text üzerinden anlar. Arama motorları da aynı bağlantının ne tür bir sayfaya işaret ettiğini, çoğu durumda ilk olarak bu metin yardımıyla okumaya çalışır. Bu yüzden anchor text, bağlantının süsü değil; bağlantının dili sayılır.
İç link çoğu zaman küçük bir teknik detay gibi görülüyor. Menü var, yazıların içinde birkaç bağlantı var, kategori sayfaları zaten birbirine gidiyor; o halde sorun yokmuş gibi düşünülüyor. Oysa birçok sitede sıralamayı sessizce etkileyen fark bu iç ağın kurulma biçiminde oluşuyor. Aynı kalitede iki içerik düşünün: biri site içinde anlamlı biçimde işaretleniyor, diğeri ise yayınlandıktan sonra neredeyse unutuluyor. Arama motorları için bu iki sayfa eşit sinyal üretmez.
Backlink analizi çoğu zaman yanlış yerde zorlaşıyor. İnsanlar aracı açıyor, binlerce satırlık rapora bakıyor ve birkaç dakika sonra ya yalnızca en yüksek metrikli domainleri işaretliyor ya da en düşük metriklileri tehdit ilan ediyor. Oysa ham listeye bakmak analiz yapmak değildir. Analiz, veriyi ayıklayıp anlamlı sorular sormaya başladığınız yerde başlar.
Bir backlink zayıf olabilir, etkisiz olabilir, gereksiz olabilir. Ama bunların hepsi otomatik olarak zararlı olduğu anlamına gelmez. Asıl sorun burada başlıyor. Pek çok site sahibi backlink raporunda garip görünen birkaç domain görünce paniğe kapılıyor ve her düşük metrikli kaynağı tehdit gibi okumaya başlıyor. Diğer uçta ise açık biçimde risk taşıyan bağlantılar “nasıl olsa Google görmezden gelir” denilerek aylarca birikiyor. İki yaklaşım da sağlıksız.